θαλάμη

θᾰλᾰμ-η, ἡ,

• lurking-place, den, lair, πουλύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο Od. 5.432, cf. Arist. HA 599b15, Numen. ap. Ath. 7.315b; of the σωλήν and polypus, Arist. HA 535a17, 549b32; of the nest of the fish φωλίς, ib. 621b9; of the Theban dragonʼs den, E. Ph. 931 (pl.); of the cave of Trophonius, Id. Ion 394 (pl.); of the grave, Id. Supp. 980 (anap., pl.); of the hive or nest of bees, in pl., AP 6.239 (Apollonid.), 9.404 (Antiphil.); cj. in E. Ba. 561 (v. θάλαμος II).
• • • 2 of cavities in the body, Hp. de Arte 10 (pl.); ventricle of the heart, Arist. Somn.Vig. 458a17; of the pores of sponges, Id. HA 548a28; the nostrils, Poll. 2.79; αὕτη τῶν κοιλιῶν ἡ οἷον θ. of the (Galenic) optic thalamus, Gal. UP 16.3; of recesses in the cranial bones, ib. 11.3; of the eye-socket, Steph. in Hp. 1.93D.
  • II = θάλαμος III, Luc. Nav. 2.

θαλάμη, ἡ (vgl. θάλαμος), Lager, Aufenthalt, Schlupfwinkel, bes. der Fische u. Wassertiere, πολύποδος θαλάμης ἐξελκομένοιο Od. 5.432 ; vgl. Arist. H.A. 8.3.5 u. öfter ; τὰς ἐμβυθίους θαλάμας δύνειν εἰώθασιν αἱ πίνναι Ath. III.93 f. – Allgemeiner Eur. ὃς γᾶς ἐξέβα θαλαμῶν, Herc.Fur. 807 ; ἐν ταῖς πολυδένδρεσσιν Ὀλύμπου θαλάμαις Bacch. 561 ; θαλάμαις σφαγέντα Phoen. 938 ; sp.D., wie Nic. Al. 8 ; Luc. Navig. 2. – Nach Poll. 2.79 sind αἱ θαλάμαι die Nasenhöhlungen.

θαλάμη

-ης, ἡ

[cf. θάλαμος.]

A den or hole Od. 5.432.

θαλάμη : bed, hole, of an animal, Od. 5.432†.

θαλάμη θᾰλάμη (ᾰ), ἡ,

• • Ia lurking-place, den, hole, cave, Od., Eur.; of the grave, Eur.
  • II= θάλαμος III, Luc.