θαλαμηγός
θαλαμηγός, carrying θάλαμοι; a barge, house boat
θᾰλᾰμ-ηγός, όν, (ἄγω)
- carrying θάλαμοι: as Subst., θ., ὁ, Egyptian house-boat or barge, Str. 17.1.15 (also πλοῖον θ. POxy. 1650.20 (i/ii A.D.); and θαλαμηγός (sc. ναῦς), ἡ, ib. 1738.2 (iii A.D.)); state-barge, Callix. 1, D.S. 1.85; θαλαμηγόν, τό, App. Prooem. 10.
θαλαμ·ηγός, ός, όν [ᾰᾰ] garni de chambres, d’où subst. ἡ θαλαμηγός, DS. 1, 85 ; Str. 800 ; Ath. 204d ; τὸ θαλαμηγόν, App. Pr. 10, sorte de gondole égyptienne.
Étym. θάλαμος, ἄγω.
θαλαμηγός, einen θάλαμος führend ; bei Ath. V.204e κατεσκεύασεν ὁ Φιλοπάτωρ καὶ ποτάμιον πλοῖον τὴν θαλαμηγὸν καλουμένην, wie σκάφαι θαλαμηγοί Strab. XVII.800, eine Art ägyptischer Schiffe mit Zimmern versehen u. prächtig ausgestattet, eine Art Gonde ; vgl. DS. 1.85 ; Suet. Caes. 52.