θαλασσεύω
θαλασσεύω, to be at sea, keep the sea
θᾰλασσ-εύω,
- to be at sea, νῆες τοσοῦτον χρόνον ἤδη θαλασσεύουσαι Th. 7.12, cf. App. BC 1.62; τὰ θαλαττεύοντα τῆς νεὼς μέρη the parts under water, Plu. Luc. 3.
- 2 use nautical expressions, Heraclit. All. 5.
θαλασσεύω, att. θαλαττεύω [θᾰ]
1 tenir la mer, en parl. de navires, Thc. 7, 12 ||
2 aller par mer, App. Civ. 1, 62 ||
3 être dans la mer : τὰ θαλαττεύοντα τῆς νεὼς μέρη, Plut. Luc. 3, les parties d’un navire qui sont sous l’eau ||
4 se servir d’expressions ou d’images maritimes, Héraclite gramm. All. Hom. p. 413.
Étym. θάλασσα.
θαλασσεύω, sich auf dem Meere aufhalten, im Meere sein ; νῆες τοσοῦτον χρόνον ἤδη θαλασσεύουσαι Thuc. 7.12 ; Sp.; über das Meer fahren, App. B.C. 1.62 ; τὰ θαλαττεύοντα τῆς νεὼς μέρη, die im Wasser befindlichen Teile des Schiffes, Plut. Luc. 3.
θαλασσεύω
θᾰλασσεύω,
- to be at sea, keep the sea, Thuc.; τὰ θαλαττεύοντα τῆς νεὼς μέρη the parts under water, Plut.