θαλασσίγονος
θαλασσίγονος, sea-born
θᾰλασσίγονος [ῐ], ον,
- sea-born, Nonn. D. 13.458 (v.l. θαλασσο-).
θαλασσί·γονος, ος, ον [θᾰῐ] né de la mer, Nonn. D. 13, 458.
Étym. θάλασσα, γίγνομαι.
θαλασσίγονος, im Meere erzeugt, Παφία, Nonn. D. 13.458.