θέλγητρον
θέλγητρον, a charm
θέλγητρον, τό, (θέλγω)
- charm, spell, in pl., Hld. 7.9: more usu. metaph., ὦ φίλον ὕπνου θ. E. Or. 211; πόθων θέλγητρα Ath. 5.220f; of music, Luc. Im. 14; of a city, Id. Scyth. 5; cf. θέλκτρον.
θέλγητρον, ου (τὸ)
1 soulagement, douceur qui charme, en parl. du sommeil, de la musique, etc. Eur. Or. 211 ; Ath. 220f ; Luc. Im. 14 ||
2 charme magique, enchantement, sortilège, Hld. 7, 9.
Étym. θέλγω.
θέλγητρον, τό, Bezauberung, Beschwichtigung, Ergötzung ; ὦ φίλον ὕπνου θ. Eur. Or. 211 ; πόθων θέλγητρα Ath.V.220f ; Luc. Scyth. 5 ; Phot. erkl. τὸ εἰς ἡδονὴν ἄγον. Auch das Zaubermittel, Hel. 7.9.
θέλγητρον
- 1attraction θέλγητρʼ ἁδονᾶς fr. 278 ad fr. 223.
θέλγητρον, ου, τό,
θέλγω
- a charm or spell, Eur., Luc.