θεόω
θεόω, make into God, deify
θεόω,
- make into God, deify, Oenom. ap. Eus. PE 5.34:—Pass., ἔννοιαι θεωθεῖσαι Iamb. VP 23.103.
- 2 become divine, γυῖα θεωθείς Call. Dian. 159; καθʼ ὅσον πάντα τεθέωται Procl. in Prm. p.490 S., ct. Jul. Or. 5.178b.
- II = θειόω I, Arar. 12.
1 θεόω-θεῶ, diviniser, Call. Dian. 159 ; Jambl. V. Pyth. p. 222.
Étym. θεός.
2 θεόω-θεῶ, c. θειόω, purifier par le soufre, Arar. (Bkk. p. 99, 32).
Étym. θεῖον.
θεόω ¹, zum Gott machen, vergöttern ; Callim. Dian. 159 ; Iambl. u. a.Sp.
θεόω ², Nach B.A. 99 bei Araros auch = θειόω², schwefeln.