θεραπήϊος
θερᾰπ-ήϊος, α, ον,
- Ion. and poet. for θεραπευτικός, in neut. pl. -ήϊα, νούσων AP 7.158.8:— fem. θεραπηΐς, ΐδος, Orac. ap. Jul. Ep. 88b.
θεραπήϊος, η, ον [ᾰ] ion. propre à guérir : τὰ θεραπήϊα, Anth. 7, 158, remèdes.
Étym. θεραπεύω.
θεραπήϊος, poet., = θεραπευτικός ; θεραπήϊα, Heilmittel, Heilung, Ep.adesp. 579 (VII.158).
θεραπήϊος
θερᾰπήϊος, η, ον
Ionic for θεραπευτικός, Anth.