θηριόδηκτος
θηριόδηκτος, bitten by a wild beast
θηριό-δηκτος, ον,
- bitten by a wild beast, esp. by a serpent, Damocr. ap. Gal. 14.122, Dsc. 1.103, 4.24.
θηριό·δηκτος, ος, ον, mordu par une bête venimeuse, Diosc. 4, 24 ; Damocr. (Gal. 13, 902).
Étym. θ. δάκνω.
θηριόδηκτος, von Tieren, bes. Schlangen gebissen, Diosc.