θηριακός
θηριακός, concerning venomous beasts
θηρῐ-ᾰκός, ή, όν, (θηρίον)
- concerning venomous beasts, λόγος Dsc. Ther. Praef.; Φιλῖνος <ὁ> θ., the writer on this subject, Philum. Ven. 6.1: ἡ -κή (sc. ἀντίδοτος) and antidote against a poisonous bite, Androm. ap. Gal. 14.32, etc.; θ. φάρμακα Id. 17(2).337; θηριακά, title of Nicanderʼs poem on such antidotes; of other works, Gal. 14.7; θ. ἄμπελος Gp. 4.8.1, cf. Plin. HN 14.117; θ. [οἶνος] Dsc. 5.53.
θηριακός, ή, όν :
1 qui concerne les betes sauvages, Diosc. Iob. p. 43, 91 ||
2 bon contre la morsure des bêtes sauvages, Diosc. 5, 63 ; Plut. M. 663c ; θηριακὴ ἄμπελος, Geop. 4, 8, vigne dont le raisin est bon contre les morsures des serpents ; subst. ἡ θηριακή (s. e. ἀντίδοτος) Diosc. 2, 96 ; A. Tr. 5, p. 244, thériaque, remède contre la morsure des bêtes sauvages ; θηριακὰ φάρμακα, Gal. 6, 149, m. sign. ; τὰ Θηριακά, les Thériaques, poème de Nicandre.
Étym. θηρίον.
θηριακός, von wilden, bes. giftigen Tieren gemacht, ἅλες u. ä., Diosc.; – ἀντίδοτος, auch allein, ἡ θηριακή, Arznei gegen den Biß giftiger Tiere, Medic.; übh. eine Arznei gegen Gift, aus vielen Stoffen, auch aus Vipernfleisch zusammengesetzt. – Τὰ θηριακά ein Gedicht des Nicander, das von wilden, bes. giftigen Tieren handelt.