θηριάλωσις
θηριάλωσις, capture of wild beasts
θηρῐ-άλωσις [ᾰ], εως, ἡ,
- capture of wild beasts, Sm. Ge. 49.9.
θηρι·άλωσις, εως (ἡ) [ᾰ] capture de bêtes sauvages, Symm. Gen. 49, 9.
Étym. θηρίον, ἁλίσκομαι.
θηριάλωσις, ἡ, Fang wilder Tiere, Euseb.