θηριάλωτος
θηριάλωτος, caught by wild beasts
θηρῐ-άλωτος [ᾰ], ον,
- caught by wild beasts, LXX Le. 5.2, Ph. 2.355.
θηρι·άλωτος, ος, ον [ᾰ] saisi par une bête sauvage, Spt. Gen. 31, 39 ; Ex. 22, 13, 31 ; Lev. 5, 2.
Étym. θηρίον, ἁλωτός.
θηριάλωτος, von wilden Tieren ergriffen, Sp.