θηριόμορφος
θηριόμορφος, in the form of a beast
θηριό-μορφος, ον, (μορφή)
- in the form of a beast, κώδων Eust. 1139.57, cf. Procl. Par.Ptol. 278.
θηριό·μορφος, ος, ον, qui a la forme d’une bête sauvage, Procl. Ptol. p. 278, 28 ; 281, 26.
Étym. θ. μορφή.
θηριόμορφος, tiergestaltig, Sp.