θηρευτός
θηρευτός, catchable, attainable
θηρ-ευτός, ή, όν,
- = θηρατός, Arist. Pol. 1324b40.
θηρευτός, ή, όν, c. θηρατός, Arstt. Pol. 7, 2, 15.
Étym. vb. de θηρεύω.
θηρευτός, ή, όν
= θηρατός, Arist.
from θηρεύω