θηροβολέω
θηροβολέω, to slay wild beasts
θηρο-βολέω,
- slay wild beasts, S. Ph. 165 (anap.), v.l. in AP 6.186 (Diocl.).
θηρο·βολέω-ῶ, percer de traits les bêtes sauvages, Soph. Ph. 165.
Étym. θήρ, -βόλος de βάλλω.
θηροβολέω, wilde Tiere schießen, ἰοῖς Soph. Phil. 165.
θηροβολέω
θηρο-βολέω,
fut. -ήσω
βάλλω
- to slay wild beasts, Soph.