θλάσις
θλάσις, crushing, bruising
θλάσις [ᾰ], εως, ἡ, (θλάω)
- crushing, bruising, Arist. Mete. 386a18, Pr. 890a2, Thphr. Lass. 18, Dsc. 2.170 (pl.), S.E. M. 6.40.
θλάσις, εως (ἡ) [ᾰ] action de comprimer, de froisser, de meurtrir, Arstt. Meteor. 4, 9, 10 ; Probl. 9, 4, 3 ; Th. fr. 7, § 18, etc.
Étym. θλάω.
θλάσις, ἡ, das Quetschen, Zerdrücken, Eindrücken ; Arist. Meteor. 4.9 ; Theophr. u. a.Sp.