θίς
θίς, a heap, sandbank, beach, shore
- heap, πολὺς ὀστεόφιν θίς Od. 12.45; θῖνες νεκρῶν A. Pers. 818: metaph., θὶς πημάτων Lyc. 812; esp. of sand-banks, θῖνες ψάμμου Hdt. 3.26; ἄμμου, γῆς, Plu. Fab. 6, Art. 18; τοὺς ἐν ἄμμῳ θῖνας Phld. Piet. 20; ἐν ταῖς θ. Arist. HA 548b6, cf. 537a25; θῖνας καὶ ψάμμους Porph. Abst. 4.21; of the sandy deserts of Libya, A.R. 4.1384; Νασαμώνων αὔλια καὶ δολιχὰς θ. Call. Fr. 126.
- 2 usu. in Hom., etc., beach, shore, freq. in oblique cases, παρὰ θῖνα . . θαλάσσης Il. 1.34, cf. Od. 6.236, etc.; παρὰ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο Il. 1.316, cf. 350, etc.; alone, ἐπὶ θινί Od. 7.290; παρὰ θῖνα 9.46; later θῖνʼ ἁλός Ar. V. 1521 (parod.); πόντου S. Ph. 1124 (lyr.); θαλάσσας E. Andr. 109 (eleg.); θαλαττία D.H. 3.44.
- b sand-bank, bar at the mouth of a river, Plb. 4.41.6: pl., banks of a stream, D.S. 1.30.
- 3 sand or mud at the bottom of the sea, οἶδμα . . κυλίνδει βυσσόθεν κελαινὰν θῖνα S. Ant. 591: metaph., ὥς μου τὸν θῖνα ταράττεις, i.e. trouble the very bottom of my heart, Ar. V. 696, v. Sch.
- 4 shore-weed, θίνʼ ἐν φυκιόεντι Il. 23.693, cf. Arist. HA 598a5; θινὸς ὄζειν ib. 620a15.
- II ἄκρης [πόλιος] θίς the temple that crowns the Acropolis, dub. in Call. Fr.anon. 332.
1. vaak van zand duin, wal:
2. wal, hoop:
θινός, ὁ.
- 1
The beach or shore of the sea: ἐπὶ θινί Od. 2.408. Cf. Od. 7.290, Od. 9.46, 551.
The beach or shore (of the sea): παρὰ θῖνα θαλάσσης Il. 1.34. Cf. Il. 1.316, 327, 350, Il. 4.248, Il. 9.182, Il. 11.622, Il. 13.682, Il. 14.31, Il. 19.40, Il. 23.59, Il. 24.12: Od. 2.260, Od. 3.5, Od. 4.432, 779, Od. 6.94, 236, Od. 8.49, Od. 10.154, 179, 402, 407 = Od. 12.367, Od. 10.569, Od. 11.75, Od. 13.65, 220, Od. 14.347, Od. 15.205, Od. 16.358.
App., a piece of the shore covered by shallow water: ὡς ὅτʼ ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίνʼ ἐν φυκιόεντι Il. 23.693.
- 2
A heap: ὀστεόφιν θίς Od. 12.45.
- 1
- 1a heap, Od., Aesch.:—in pl. sand-heaps, sand-bank, Hdt., etc.
- 2the beach, shore, παρὰ θῖνα θαλάσσης Il.; παρὰ θῖνʼ ἁλός Il.; so, ἐπὶ θινί Od.
- 3sand or mud at the bottom of the sea, οἶδμα κυλίνδει βυσσόθεν θῖνα Soph.; metaph., τὸν θῖνά μου ταράττεις you trouble the very bottom of my heart, Ar.
-
…στεῖβον δʼ ἐν βόθροισι θοῶς ἔριδα προφέρουσαι. αὐτὰρ ἐπεὶ πλῦνάν τε κάθηράν τε ῥύπα πάντα, ἑξείης πέτασαν παρὰ θῖνʼ ἁλός, ἧχι μάλιστα λάιγγας ποτὶ χέρσον ἀποπλύνεσκε θάλασσα. αἱ δὲ λοεσσάμεναι καὶ χρισάμεναι λίπʼ ἐλαίῳ δεῖπνον ἔπειθʼ εἵλοντο…
Homer, Odyssey
-
…ἐρίηρας ἑταίρους. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμοί γʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ, βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης. εὗρον ἔπειτʼ ἐπὶ νηὶ θοῇ ἐρίηρας ἑταίρους οἴκτρʼ ὀλοφυρομένους, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντας. ὡς δʼ ὅτʼ…
Homer, Odyssey
-
…ἢ εἴσιδον αὐτοὶ νῆα παρερχομένην, τὴν δʼ οὐκ ἐδύναντο κιχῆναι. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἀνστάντες ἔβαν ἐπὶ θῖνα θαλάσσης, αἶψα δὲ νῆα μέλαιναν ἐπʼ ἠπείροιο ἔρυσσαν, τεύχεα δέ σφʼ ἀπένεικαν ὑπέρθυμοι θεράποντες. αὐτοὶ δʼ εἰς…
Homer, Odyssey
-
…πὰρ νηῶν ἀνιόντες ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων. πολλὸν γάρ ῥʼ ἀπάνευθε μάχης εἰρύατο νῆες θῖνʼ ἔφʼ ἁλὸς πολιῆς · τὰς γὰρ πρώτας πεδίονδε εἴρυσαν, αὐτὰρ τεῖχος ἐπὶ πρύμνῃσιν ἔδειμαν. οὐδὲ γὰρ οὐδʼ εὐρύς…
Homer, Iliad
-
…οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται, ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ ἥμεναι ἐν λειμῶνι, πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι. ἀλλὰ παρεξελάαν, ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων κηρὸν δεψήσας μελιηδέα ,…
Homer, Odyssey
-
…χρυσὸν ὑφαντά τε εἵματα καλά. τῶν μὲν ἄρʼ οὔ τι πόθει · ὁ δʼ ὀδύρετο πατρίδα γαῖαν ἑρπύζων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, πόλλʼ ὀλοφυρόμενος. σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη, ἀνδρὶ δέμας εἰκυῖα νέῳ, ἐπιβώτορι μήλων ,…
Homer, Odyssey
-
…καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν. καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος, βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης. ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης, καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή. οἰμώξας…
Homer, Odyssey
-
…ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δʼ αὖτε ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής · τοτὲ δʼ ὀρθὸς ἀναστὰς δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός · οὐδέ μιν ἠὼς φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε. ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν…
Homer, Iliad
-
…οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν ἑστήκειν · αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα. ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς θίνʼ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτʼ · αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε ·…
Homer, Iliad
-
…ἄνωγεν · οἳ δʼ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον, ἕρδον δʼ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας ταύρων ἠδʼ αἰγῶν παρὰ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο · κνίση δʼ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ. ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν · οὐδʼ…
Homer, Iliad