θλάω

θλάω, imper. θλῆ Herod. (v. infr.); inf. θλᾶν Gal. UP 13.8; part. θλῶσα ib. 13.3: 3 sg. impf. ἔθλα (συγκατ-) Macho ap. Ath. 8.348f: fut. θλάσω [ᾰ] (ἐν-) Hp. Int. 44: aor. ἔθλᾰσα, Ep. θλάσσα (v. infr.):—Pass., fut. θλασθήσομαι Gal. UP 12.15: aor. ἐθλάσθην Hp. Ulc. 6: pf. τέθλασμαι (συν-) Alex. 270, Ph. 1.609, Theoc. 22.45:—

• crush, bruise, θλάσσε δέ οἱ κοτύλην Il. 5.307; ὀστέα δʼ εἴσω ἔθλασεν Od. 18.97; οὔτʼ ἔρρηξε βαλὼν οὔτʼ ἔθλασε Hes. Sc. 140; [φωνὴν] ὥσπερ θλῶσαν [τὴν ἀκοήν] S.E. M. 6.40: sens. obsc., αὐτὸς τὰ σαυτοῦ θλῆ Herod. 2.83:—Pass., Arist. Pr. 890a3, Herod. 3.44; τεθλασμένος οὔατα πυγμαῖς Theoc. l.c.; ῥάβδος -μένη LXX 4 Ki. 18.21.
• • • 2 overload (?), τὰς ἅλως PFay. 112.20 (i A.D.).
    • 3 metaph., oppress, LXX Jd. 10.8, al. (Cf. φλάω.)

θλάω, fut. θλάσω, pass. τέθλασμαι, ἐθλασμένον steht Ath. XV.699, – zerdrücken, zerquetschen, zermalmen ; ὀστέα δʼ εἴσω ἔθλασεν Od. 18.95 ; θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην Il. 12.384 ; οὔτʼ ἔρρηξε βαλών, οὔτʼ ἔθλασε Hes. Sc. 140 ; sp.D., wie τεθλασμένος οὔατα πυγμαῖς Theocr. 22.45 ; auch sp. Medic. Vgl. φλάω (verwandt mit θραύω, τιτράω, auch vielleicht κλάω).

†θλάω

3 sing. aor. ἔθλασε Od. 18.97. θλάσσε Il. 5.307, Il. 12.384.

To smash, crush: κοτύλην Il. 5.307, κυνέην Il. 12.384, ὀστέα Od. 18.97.

θλάω , aor. ἔθλασε, θλάσσε: crush, bruise.

θλάω

• to crush, bruise, Hom.