θρήνημα
θρήνημα, a lament, dirge
θρήν-ημα, ατος, τό,
- lament, dirge, E. Or. 132, Hel. 174 (lyr.), etc.
θρήνημα, ατος (τὸ) lamentation, chant plaintif, Eur. Hel. 173, Or. 132, El. 215.
Étym. θρηνέω.
θρήνημα, τό, Wehklage, Eur. Hel. 173 u. öfter.
θρήνημα, ατος, τό,
- a lament, dirge, Eur. from θρηνέω