θρῆνυξ
θρῆνυξ, υκος, ὁ,
- = sq. [θρῆνυς], Euph. 39; Boeot. θρᾶνυξ Corinn. 38.
θρῆνυξ, υκος (ἡ) siège, Euph. (Bkk. p. 1381) ||
➳ Dor. θρᾶνυξ, Cor. fr. 37.
Étym. cf. le suiv.