θρέττε
θρέττε, (θράσος) boldness, spirit
θρέττε, τό,
- = τὸ θρασύ, οὐκ ἔνι μοι τὸ θ., barbarism in Ar. Eq. 17.
θρέττε (τὸ) indécl. hardiesse, Ar. Eq. 17.
Étym. cf. θρασύς.
θρέττε, τό, bei Ar. Eq. 17, komisch gebildetes Wort, Schol. θαρσαλέον, Hesych. ἀνδρεῖον, ἔστι δὲ ἀμετάφραστον, Droys. »Vorwärts, mit Anklang an das Trompetenschmettern«.
θρέττε
- in Ar., οὐκ ἔνι μοι τὸ θρέττε, the spiritʼs not in me; a barbarism for τὸ θράσος.