Logeion | θρασυκάρδιος

θρασυ-κάρδιος, ον,

θρασυ·κάρδιος, ος, ον [ᾰῠ] au cœur intrépide, Il. 10, 41 ; 13, 343 ; Hés. Sc. 448 ; Anacr. 1, 4 (corr. p. θρεοκάρδιος).

Étym. θρ. καρδία.

θρασυ-κάρδιος -ον [καρδία] stoutmoedig.

θρασυκάρδιος, kühnherzig, mutig ; Il. 10.41, 13.343 ; Hes. Sc. 448.

θρασυκάρδιος

[θρασύς + καρδίη.]

Stout of heart Il. 10.41, Il. 13.343.

θρασυκάρδιος : stout-hearted. (Il.)

θρασυκάρδιος θρᾰσυ-κάρδιος, ον καρδία

Menu