θρασύδειλος
θρασύδειλος, an impudent coward
θρασύ-δειλος, ὁ, ἡ,
- impudent coward, braggart, poltroon, Arist. EN 1115b32, Vett.Val. 40.14.
- II name of a gem, Ps.-Plu. Fluv. 17.2.
θρασύ·δειλος, ος, ον [ᾰῠ]
1 poltron qui fait le brave, Arstt. Nic. 3, 7, 9 ||
2 subst. ὁ θρ. (s. e. λίθος) sorte de pierre dans l’Eurotas, Plut. M. 1158b.
Étym. θρ. δειλός.
θρασύδειλος, der Feigling, der sich keck stellt, Arist. Eth. 3.7, ἐν τούτοις θρασυνόμενοι τὰ φοβερὰ οὐχ ὑπομένουσι ; – λίθος, eine Steinart am Eurotas, Plut. fluv. 17.2.
θρασύδειλος
θρᾰσύ-δειλος, ὁ, ἡ,
- an impudent coward, Arist.