θρασύγυιος
θρασύγυιος, strong of limb
θρασύ-γυιος, ον,
- strong of limb, Κλειτομάχοιο νίκα θ. Pi. P. 8.37.
θρασύ·γυιος, ος, ον [ᾰῠγ] aux membres hardis (victoire), c. à d. obtenue par le courage, Pd. P. 8, 37.
Étym. θρ. γυῖον.
θρασύγυιος, νίκα Pind. P. 8.39, starkgliedrig, d.i. des starken Mannes.
θρᾰσῠγυιος, -ον
- 1of bold limbs οὐδὲ Κλειτομάχοιο νίκαν Ἰσθμοῖ θρασύγυιον (sc. κατελέγχεις: i. e. won by his physical boldness) P. 8.37
θρασύγυιος
θρᾰσύ-γυιος, ον
γυῖον
- strong of limb, Pind.