Logeion | κακόβιος

κᾰκό-βῐος, ον,

living poorly, living a hard life, Hdt. 4.95, X. Cyr. 7.5.67 (Sup.), Arist. HA 616b31, Str. 17.2.1.

κακό·βιος, ος, ον [ᾰ]

1 qui vit difficilement, c. à d. qui végète, Arstt. H.A. 9, 17, 2 ||

2 qui a une vie rude ou besogneuse, Hdt. 4, 95 ; Xén. Cyr. 7, 5, 67 ||

Sup. -ώτατος, l. c.

Étym. κ. βίος.

κακό-βιος -ον in ellende levend.

κακόβιος, schlecht, kümmerlich lebend, Her. 4.95 ; im superl., Xen. Cyr. 7.5.67 ; Folgde.

κακόβιος κᾰκό-βιος, ον

Menu