κακογνωμοσύνη
κᾰκο-γνωμοσύνη, ἡ,
- = κακοβουλία, Aesop. 417b, Thd. Ps. 25(26).10: pl., Sch. E. Ph. 1727.
κακογνωμοσύνη, ης (ἡ) [ᾰ] mauvaise pensée, mauvaise résolution, Es. 417 b Halm.
Étym. κακογνώμων.
κακογνωμοσύνη, ἡ, schlechte Einsicht, böser Rat, Schol. Soph. Ant. 370.