κακόγαμος
κακόγαμος, marrying unlawfully
κᾰκό-γᾰμος, ον,
- marrying unlawfully, μνηστῆρες Eust. 1415.47; κ. γάμος an ill-starred marriage, Sch.Triclin. S. OT 1214, cf. Paul.Al. O. 2.
κακόγαμος, unglücklich vermählt, Schol. Soph. O.R. 1238.