καλοιώνιστος
καλοιώνιστος, of good omen
κᾰλοιώνιστος, ον,
- of good omen, gloss on Augustus, Lyd. Mag. 1.23; name of certain θεράποντες, Sch. Ar. Av. 722.
καλοιώνιστος, von guter Vorbedeutung, Schol. Ar. Av. 721.