κατάπονος
κατάπονος, tired, wearied
κατάπον-ος, ον,
- tired, wearied, ἀθλητής Plu. Sull. 29; worn out, exhausted, of cattle, PLond. 3.1170v462 (iii A. D.); ὑπʼ ἀλλήλων Plu. Alc. 25.
- II laboured, of poetry or works of art, Id. Tim. 36; wearisome, λατρεία LXX 3 Ma. 4.14; κ. βάρος Phld. D. 3.13.
κατά·πονος, ος, ον :
1 fatigué, épuisé, Plut. Syll. 29 ; ὑπό τινος, Plut. Alc. 25, par qqn ||
2 qui est à charge, importun, Spt. 3 Macc. 4, 14.
Étym. κ. πόνος.
1. afgemat:
2. waaraan veel moeite is besteed.
κατάπονος, ermüdet, geschwächt ; Plut. Sull. 29, Alcib. 25 ; τῆς δυνάμεως ὑπερπόνου γενομένης καὶ καταπόνου Fab. 19 ; a.Sp.; mühselig, beschwerlich, Sp.
κατάπονος
κατά-πονος, ον
- tired, wearied, Plut.