καταποντίζω
καταποντίζω, to throw into the sea, drown therein
καταποντ-ίζω,
- throw into the sea, plunge or drown therein, τινα Lys. 14.27, D. 23.169, Plu. Pyth. 2.403c, etc.: metaph., Axiop. 6 (Pass.); κ. τὰς βουλάς Lib. Or. 49.10:—Pass., v.l. in Plb. 2.60.8; καταποντισθεὶς ὑπὸ τῆς θαλάσσης D.S. 18.20; ἐν τῷ πελάγει Ev.Matt. 18.6; εἰς τὸ πέλαγος Plu. Tim. 13; sink, Ev.Matt. 14.30; of a ship, PPetr. 2 p.135 (iii B. C.).
κατα·ποντίζω, jeter à la mer : τινά, Lys. 142, 16 ; Dém. 677, 6, qqn ; au pass. καταποντίζεσθαι ὑπὸ τῆς θαλάσσης, DS. 18, 20, être submergé par la mer ; εἰς τὸ πέλαγος, Plut. Tim. 13 ; ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης, NT. Matth. 18, 6, être précipité dans la mer, au fond de la mer ; fig. κ. τὰς βουλάς, Lib. 2, 576, jeter à la mer les projets, les desseins.
1. in zee gooien:
2. med.-pass. ook zinken, verdrinken:
καταποντίζω, ins Meer stürzen, versenken, ertränken ; Lys. 14.27 ; Dem. 32.23 ; Pol. 15.2.6 u. a.Sp.; κατεποντίσθησαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης DS. 18.20 ; καταποντισθεῖσαν εἰς τὸ πέλαγος Plut. Timol. 13.
καταποντίζω
fut. σω
- to throw into the sea, drown therein, Dem., καταποντίζω, Hdt., Plat.