καταποντιστής
καταποντιστής, one who throws into the sea
καταποντ-ιστής, οῦ, ὁ,
- one who throws into the sea, of pirates, λῃσταὶ καὶ κ. Isoc. 12.226, D. 23.166,167, cf. Jul. Or. 6.201b: metaph., καταποντισταὶ τῆς Ἑλλάδος Paus. 8.52.3, cf. Lib. Or. 63.17.
καταποντιστής, οῦ (ὁ) qui jette à la mer, d’où pirate, joint à λῃστής, Isocr. 280a ; Dém. 673 fin ; 674, 3 ; Luc. M. cond. 24 ; fig. Paus. 8, 52, 5 ; adj. Syn. Ep. 57.
Étym. καταποντίζω.
καταποντιστής, ὁ, der ins Meer versenkt, ersäuft, bes. von Seeräubern, Isocr. 4.115, καὶ λῃσταί 12.226, wie Dem. 23.166 u. Sp., Ael. V.H. 12.43.
καταποντιστής
from καταποντίζω
καταποντιστής, οῦ,
- one who throws into the sea, Dem.