καταποικίλλω

καταποικίλλω,

• deck with various colours or in divers modes, mottle, τὸ σῶμα Pl. Ti. 85a; θάλαμος, ὃν αἱ χάριτες κατεποίκιλαν Men.Rh. p.407 S.; διττὰ ὑφάσματα Ph. 2.226:—Pass., ὑπὸ τῶν γραφέων τὰ ἱερὰ ἡμῖν καταπεποίκιλται Pl. Euthphr. 6c; ὀροφὴ ἀστέρας καταπεποικιλμένη D.S. 1.47.
• • • 2 metaph., of style, κ. τὸν λόγον Isoc. 13.16, Phld. Rh. 1.167 S.; also κ. τὰ γεγενημένα, of historians, Agath. Praef. p.136 D.

καταποικίλλω, mannigfaltig, bunt machen, ausschmücken ; τὸ σῶμα Plat. Tim. 85a ; vom Maler, Euthyphr. 6d ; πᾶς τόπος κηρογραφίᾳ καταπεποίκιλτο Callixen. bei Ath. V.204b ; eigentümlich ὀροφὴ ἀστέρας ἐν κυανῷ καταπεποικιλμένη, mit Sternen geschmückt, DS. 1.47.