καταποντόω
καταποντόω, to throw into the sea, drown therein
καταποντ-όω,
- = καταποντίζω, Hdt. 1.165, 4.154, Xenarch. 2.5, etc.; κ. ἐς τὴν θάλασσαν Hdt. 3.30; εἰς ποταμόν Polem.Hist. 54; τὴν οὐσίαν Philostr. VA 1.13:—Pass., Antipho 5.28, Pl. Grg. 511e, Ph. 1.264, 394, Plu. Cat.Mi. 11.
κατα·ποντόω-ῶ :
1 jeter à la mer, Hdt. 1, 165 ; 3, 30, Ant. 134, 10 ; Plat. Gorg. 511e ||
2 p. ext. jeter à l’eau, en gén. εἰς ποταμόν, Ath. 387f, dans un fleuve.
Étym. κ. πόντος.