καταγορευτικός
καταγορευτικός, declaratory, definitive
κατᾰγορ-ευτικός, ή, όν,
- declaratory, definitive, D.L. 7.70; περὶ τῶν κ., title of work by Chrysippus, ib. 190.
καταγορευτικός, ή, όν [ᾰγ] propre à déterminer d’une manière précise, Chrysipp. (DL. 9, 70 et 190).
καταγορευτικός, ή, όν, bestimmt aussprechend, mit Hindeutung auf einen bestimmten Gegenstand, von κατηγορικός unterschieden, DL. 7.70, 190.