κάταγμα

κάταγμα (A), ατος, τό, (κατάγω)

• wool drawn or spun out, worsted, Pl. Plt. 282e; flock of wool, S. Tr. 695, Ar. Lys. 583, Philyll. 22, Chor. p.92 B. [τᾰ by nature, Ammon. Diff. p.78 V.]

κάταγμα (B), ατος, τό, Ion. κάτηγμα, later κατέαγμα (cf. κατάγνυμι),

• fragment, BCH 35.286 (Delos, ii B.C.); later μικρὰ κατεάγματα λίθου BGU 647.13 (ii A.D.); πλίνθων κατάγματα dub. cj. in Alc. 153.
• • II breakage, PAmh. 2.93.19 (ii A.D., in form -αίαγμα = -έαγμα); esp.
  • • 2 Medic., fracture, Hp. Aph. 5.22, Thphr. HP 4.8.6, Sor. Fract. 1, al., Gal. 10.423; μελῶν Vett.Val. 110.5. [τᾱ by nature, Ammon. Diff. p.78 V.]:—hence κατ-αγματικός, ή, όν, liable to fracture, Vett.Val. 110.23; but usu.
    • 2 of or for fracture, ἔμπλαστρος Asclep. ap. Gal. 13.536; ἀγωγή Pall. in Hp.Fract. 12.279C.; ἐπίδεσις Gal. 18(2).441. Adv. -κῶς ib. 536.

2. κάταγμα -ατος, τό, Ion. κάτηγμα [κατάγνυμι] breuk, fractuur.

κάταγμα ², τό, (κατάγνυμι), der Bruch, Diosc. u. a. sp. Med., ion. κάτηγμα, Hippocr.

κάταγμα ¹, τό, (κατάγω) die zum Spinnen fertig gemachte, gekrempelte Wolle, VLL erkl. ἐρίου κατάσπασμα ; Soph. τί γὰρ κάταγμα τυγχάνω ῥίψασά πως τῆς οἰὸς ἐς μέσην φλόγα, übh. Wolle, Trach. 692 ; vgl. Ar. Lys. 583 ; Philyll. bei Poll. 7.29 ; Plat. Polit. 282e τῶν περὶ ξαντικὴν ἔργων μηκυνθέν τε καὶ σχὸν πλάτος λέγομεν εἶναι κάταγμά τι.

κάταγμα, ατος, τό, κατάγω

• wool drawn or spun out, worsted, Plat.: a flock of wool, Soph.