καταδικαστής
καταδικαστής, one who condemns
καταδῐκ-αστής, οῦ, ὁ,
- one who condemns, τοῦ πατρός Iamb. VP 25.113.
καταδικαστής, οῦ (ὁ) [ῐ] celui qui condamne, Jambl. V. Pyth. p. 242.
Étym. καταδικάζω.
καταδικαστής, ὁ, der wider Einen den Prozeß Entscheidende, Verurteilende, Iambl. v. Pyth. 113.