καταδούλωσις
καταδούλωσις, enslavement, subjugation
καταδούλ-ωσις, εως, ἡ,
- enslavement, Th. 3.10, 7.66, Pl. Lg. 776d, GDI 1869.7 (Delph.), Mémoires de la mission arch. de Perse 20.85 (Susa, ii B.C.).
καταδούλωσις, εως (ἡ)
1 asservissement, Thc. 3, 10 ; 7, 66 ||
2 servitude, Plat. Leg. 776d.
Étym. καταδουλόω.
καταδούλωσις, ἡ, das Unterjochen, zum Sklaven Machen, Thuc. 3.10 Plat. Legg. VI.776d u. Folgende.
καταδούλωσις
from καταδουλόω
καταδούλωσις, εως
- enslavement, subjugation, Thuc.