καταθρηνέω
καταθρηνέω, to bewail, lament, mourn
καταθρηνέω,
- bewail, E. El. 1326 (anap.), prob. in Phld. Mort. 24: c. acc., τὴν Ἀλεξάνδρου τελευτήν D.S. 17.118; ἀποθνῄσκοντας Plu. Suav. 2.1103a; ἑαυτούς App. Pun. 81.
κατα·θρηνέω-ῶ, pleurer sur, déplorer, acc. DS. 17, 118 ; Plut. M. 1103a ; App. Lib. 81 ; abs. Eur. El. 1326.
καταθρηνέω, beklagen, beweinen ; ἐπὶ τύμβῳ Eur. El. 1326 ; τινά, DS. 17.118 ; Plut. u. a.Sp.
καταθρηνέω
fut. ήσω
- to bewail, lament, mourn, Eur.