καταθύμιος

καταθύμιος [ῡ], α, ον, also ος, ον Eumel. 13:—

• in the mind or thoughts, ὄφρα ἔπος εἴπωμι τό μοι καταθύμιόν ἐστιν Od. 22.392; μηδέ τί τοι θάνατος κ. ἔστω let not death sit heavy on thy heart, Il. 10.383, cf. 17.201.
• • II according to oneʼs mind, τῷ Ἰθωμάτᾳ κ. ἔπλετο Μοῖσα Eumel. l.c.; οὔτι μάλʼ ἀνθρώποις κ. πάντα τελεῖται Thgn. 617, cf. 1086; Μαρδονίῳ τὰ σφάγια οὐ δύναται κ. γενέσθαι Hdt. 9.45; ἐούσης ταύτης [γυναικός] οἱ καταθυμίης Id. 5.39; τί γὰρ ἥδιον ἀνθρώπῳ γυναικὸς καταθυμίας; Antipho Soph. 49, cf. Muson. Fr. 14 p.74 H.; παῖς κ. Democr. 277; ὄρνις Lyr.Alex.Adesp. 4B 16; ποιοῦντες τὰ κ. αὐτῶν LXX Is. 44.9, cf. Mi. 7.3, D.C. 37.56.

καταθύμιος, bei Her. auch 3 Endgn, wie γυνὴ καταθυμία Antipho bei Stob. Flor. 68.37;
   a) im Sinne, am Herzen liegend ; μηδέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω, d.i. denke nicht an den Tod, Il. 10.383, vgl. 17.201.
   b) nach dem Sinne, erwünscht ; ὄφρα ἔπος εἴπωμι τό μοι καταθύμιόν ἐστιν Od. 22.392 ; so bei den Folgdn ; Theogn. 617, 1082 ; ἐούσης τῆς γυναικός οἱ καταθυμίης Her. 5.39 ; öfter bei Sp., wie Muson. in Stob. Flor. 67.20 ; εἰ καταθύμιον μὲν αὐτοῖς Antiphil. 18 (IX.263); DL. 2.5.
• Adv ., Sp.

καταθύμιος

[κατα- 1 + θυμός.]

Weighing on the heart, troubling: οὔ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν (thou thinkest not of it) Il. 17.201. Cf. Il. 10.383: ἔπος τό μοι καταθύμιόν ἐστιν (that craves utterance) Od. 22.392.

καταθύμιος (θῡμός): in or upon the mind or heart, Il. 10.383, Il. 17.201, Il. 22.392.

καταθύμιος κατα-θύ_μιος, α, ον θυμός

• • Iin the mind or thoughts, Od.; μηδέ τί τοι θάνατος κατ. ἔστω let not death sit heavy on thy heart, Il.
  • IIaccording to oneʼs mind, satisfactory, Theogn., Hdt.