καταψηφίζω
κατα·ψηφίζω (seul. pf. κατεψήφικα) prononcer par un décret de condamnation : τι, DH. 4, 58, une peine ; τινός, DH. 5, 8, contre qqn ; d’où au pass.
1 en parl. de la sentence, être prononcé par décret contre, gén. Thc. 2, 53 ; Xén. Ap. 27 ; abs. Xén. Ap. 23 ||
2 en parl. de l’accusé, être l’objet d’un décret de condamnation, être condamné, Lys. 140, 36 ; Dém. 234 ; θανάτου, φυγῆς καταψηφισθῆναι, Plat. Rsp. 558a, etc. avoir été condamné par un décret à mort, à l’exil ||
Moy. (f. -ψηφιοῦμαι) décréter contre, c. à d.
1 condamner par décret : τινος, Plat. Ap. 41d ; Ant. 112, 42, etc. qqn ; ou avec un acc. marquant soit la peine, soit la cause de la condamnation : θάνατόν τινος, Lys. 129, 32 ; prononcer, décréter contre qqn la peine de mort ; κλοπήν τινος, Plat. Gorg. 516a, condamner qqn pour vol ; abs. Plat. Leg. 878d ||
2 voter contre, en parl. de l’assemblée du peuple : τινα, Plut. Cæs. 29, contre qqn ||
3 décider affirmativement par un vote (cf. κατάφημι) p. opp. à ἀποψηφίζεσθαι, Arstt. Pol. 4, 14, 15 ; d’où en gén. décider, Arstt. Poet. 25, 24.
καταψηφίζω, im act. nur κατεψήφικα, zuerkennen, δουλείας καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις Dion.Hal. 4.58, ἑαυτῶν 5.8, d.i. an sich verzweifeln.
Gew. med., gegen Einen stimmen, Einen durch seine Stimme verdammen ; οἱ καταψηφισάμενοι δικασταί Plat. Legg. IX.878d ; gew. τινός, Apol. 41d ; Antiph. 1.12 u. A.; auch θάνατόν τινος, Einen zum Tode verurteilen, Lys. 13.94 Xen. Apol. 32 ; aber auch κλοπὴν αὐτοῦ κατεψηφίσαντο, Plat. Gorg. 516a, wie τούτου δειλίαν, der Feigheit für schuldig erklären, Lys. 14.11 ; πολλὰς ἐνδείξεις ἤδη κατεψηφίσασθε ἰδιωτῶν Dem. 26.15. – Das perf. in act. Bdtg, Xen. Ἀθηναίων κατεψηφισμένων αὐτοῦ θάνατον Hell. 1.5.11 ; Sp., wie DC. 58.16. – Aber auch pass., κατεψηφισμένος ἦν μου ὑπὸ τῆς φύσεως θάνατος Xen. Apol. 27, wie ἡ κατεψηφισμένη δίκη Thuc. 2.53 ; u. so immer der aor. κατεψηφίσθην, Plat. Rep. VIII.558a, Lys. 14.12 ; Tim. lex. Plat. 114 sagt auch φυγὴ δεκαετὴς καταψηφίζεται τοῦ κρινομένου.
Bei Arist. Pol. 4.14 im Ggstz von ἀποψηφίζεσθαι, Etwas beschließen.
Gew. med., gegen Einen stimmen, Einen durch seine Stimme verdammen ; οἱ καταψηφισάμενοι δικασταί Plat. Legg. IX.878d ; gew. τινός, Apol. 41d ; Antiph. 1.12 u. A.; auch θάνατόν τινος, Einen zum Tode verurteilen, Lys. 13.94 Xen. Apol. 32 ; aber auch κλοπὴν αὐτοῦ κατεψηφίσαντο, Plat. Gorg. 516a, wie τούτου δειλίαν, der Feigheit für schuldig erklären, Lys. 14.11 ; πολλὰς ἐνδείξεις ἤδη κατεψηφίσασθε ἰδιωτῶν Dem. 26.15. – Das perf. in act. Bdtg, Xen. Ἀθηναίων κατεψηφισμένων αὐτοῦ θάνατον Hell. 1.5.11 ; Sp., wie DC. 58.16. – Aber auch pass., κατεψηφισμένος ἦν μου ὑπὸ τῆς φύσεως θάνατος Xen. Apol. 27, wie ἡ κατεψηφισμένη δίκη Thuc. 2.53 ; u. so immer der aor. κατεψηφίσθην, Plat. Rep. VIII.558a, Lys. 14.12 ; Tim. lex. Plat. 114 sagt auch φυγὴ δεκαετὴς καταψηφίζεται τοῦ κρινομένου.
Bei Arist. Pol. 4.14 im Ggstz von ἀποψηφίζεσθαι, Etwas beschließen.