κισσοχαρής
κισσοχαρής, delighting in ivy
κισσο-χᾰρής, ές,
- delighting in ivy, Orph. H. 52.12.
κισσο·χαρής, ής, ές [ᾰ] à qui le lierre est cher, Orph. H. 51, 12.
Étym. κισσός, χαρίζομαι.
κισσοχαρής, ές, sich des Epheus freuend, Orph. H. 51.