κληρονομέω
κληρονομέω, to receive a share of an inheritance, to inherit a portion
- inherit, c. gen. rei, ὥσπερ τῆς οὐσίας, οὕτω καὶ τῆς φιλίας τῆς πατρικῆς κ. Isoc. 1.2, cf. Is. 4.7, Lycurg. 127; ὅς γʼ ἐκεκληρονομήκεις τῶν . . χρημάτων πλεῖν ἢ πέντε ταλάντων D. 18.312; μὴ πλειόνων ἢ μιᾶς [κληρονομίας] τὸν αὐτὸν κ. Arist. Pol. 1309a25: c. acc. rei, Lycurg. 88, Luc. DMort. 21[11].3, BGU 19 ii 1 (ii A.D.), etc.: abs., Phld. Mort. 24.
- 2 acquire, obtain, τὴν ἐπʼ ἀσεβείᾳ δόξαν Plb. 15.22.3; φήμην Id. 18.55.8; θρόνον βασιλείας LXX 1 Ma. 2.57; τὴν γῆν receive possession of the promised land, Palestine, ib. Le. 20.24, De. 4.1 (also, obtain all that God has promised, ib. Ps. 36(37).11, cf. Ev.Matt. 5.5); obtain salvation, ζωὴν αἰώνιον Ev.Matt. 19.29.
- II to be an inheritor or heir, τινος of a person, Luc. Hist.Conscr. 20: more freq. τινα, Posidon. 36J., Plu. Sull. 2, PGnom. 5, al. (ii A.D.), AP 11.202, etc.; κ. τινὰ τῆς οὐσίας D.C. 45.47: metaph., σῆτες καὶ σκώληκες -ομήσουσιν αὐτόν LXX Si. 19.3:—Pass., to be succeeded in the inheritance, of parents, Ph. 2.172, 291, Luc. Tox. 22; ὑφʼ ὧν τὴν ῥητορικὴν ἐκληρονομήθη Philostr. VS 2.26.6.
- III leave an heir behind one, υἱοὺς υἱῶν LXX Pr. 13.22.
1. een erfdeel krijgen, erven,
2. erfgenaam zijn van,
Strong 2816
1. to receive by lot.
2. to inherit (in cl., usually c. gen. rei): absol., Ga 4:30
(LXX); in general, to possess oneself of, receive as one's own, obtain (as De 4:5, al., cf. Ps 24 (25):3, Is 61:7): c. acc. rei (as generally in late Gk., v. M, Pr., 65), of the Messianic Kingdom (cf. Ps 36 (37):11, Si 4:13 37:26, and v. Dalman, Words, 125 ff.) and its blessings and privileges, τ. γῆν, Mt 5:5
(cf. LXX); τ. βασιλείαν, β. θεοῦ, Mt 25:34,
- Ito receive a share of an inheritance, to inherit a portion of property, c. gen., Dem.:—also c. acc. rei, to inherit, Luc.
- IIto be an inheritor or heir, τινός of a person, Luc.: also c. acc. to succeed one, Plut., Anth.
-
…τῆς πρὸς Ἱππόνικον συνηθείας · πρέπει γὰρ τοὺς παῖδας, ὥσπερ τῆς οὐσίας, οὕτω καὶ τῆς φιλίας τῆς πατρικῆς κληρονομεῖν. ὁρῶ δὲ καὶ τὴν τύχην ἡμῖν συλλαμβάνουσαν καὶ τὸν παρόντα καιρὸν συναγωνιζόμενον · σὺ μὲν γὰρ παιδείας ἐπιθυμεῖς ,…
Isocrates, Speeches
-
…ποιῆσαι, πῶς οὐκ ; ἂν ; ἀνοσιώτατος εἴη, ὃς τῷ τεθνεῶτι μηδὲν τῶν νομιζομένων ποιήσας τῶν χρημάτων αὐτοῦ κληρονομεῖν ἀξιοῖ ; ἀλλὰ νὴ Δία ἐπειδὴ τούτων οὐδὲν ἐποίησε, τὴν οὐσίαν τοῦ Νικοστράτου διεχείρισεν ; ἀλλὰ καὶ ταῦτα μεμαρτύρηται…
Isaeus, Speeches
-
…ἀποστερεῖσθε ; ἀλλὰ ὑμεῖς ἀδικεῖτε καὶ ἀποστερεῖτε, καὶ τοῦτο ἀδελφούς. ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι θεοῦ βασιλείαν οὐ κληρονομήσουσιν ; Μὴ πλανᾶσθε · οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται, οὐ…
NA, New Testament
-
…ἀπέλαβεν ὁ ὀρφανὸς ἑπτὰ καὶ ἐξήκοντα μνᾶς πραθέντος τοῦ χωρίου. Μαρτυρίαι ὁ θεῖος τοίνυν οὑτοσί, ὦ ἄνδρες, κεκληρονομηκὼς τῶν ἐκείνου ἔργῳ καὶ οὐ λόγῳ ὥσπερ ἐγώ, καὶ ἔχων ἐμοῦ πολλῷ πλείονα · ἐγὼ γὰρ τὰς τριακοσίας δραχμὰς…
Isaeus, Speeches
-
…χρόνοις, μετὰ ταῦτα προβαινούσης τῆς ἡλικίας ὁλοσχερῶς εἰς ἀσέλγειαν ἐξώκειλε καὶ βίον ἀσυρῆ. παραπλησίαν δέ τινα τούτῳ φήμην ἐκληρονόμησεν ἐπὶ γήρως καὶ Πτολεμαῖος ὁ Ἀγησάρχου. περὶ ὧν, ὅταν ἐπὶ τοὺς καιροὺς ἔλθωμεν, οὐκ ὀκνήσομεν διασαφεῖν τὰ…
Polybius, Histories
-
…τὴν ἔχθραν διεξέρχεται τὴν Ἀπολλοδώρου πρὸς Εὔπολιν, ὅπερ μέγα σημεῖον γίγνεται τοῦ μὴ θέλειν αὐτὴν ὑπὸ τῆς Εὐπόλιδος θυγατρὸς κληρονομηθῆναι. ὤιμην μέν, ὦ ἄνδρες, προσήκειν οὐ τὰς τοιαύτας ἀμφισβητεῖσθαι ποιήσεις, εἴ τις αὐτὸς ζῶν καὶ εὖ…
Isaeus, Speeches
-
…μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται, οὐ μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν θεοῦ κληρονομήσουσιν. Καὶ ταῦτά τινες ἦτε · ἀλλὰ ἀπελούσασθε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλὰ ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν…
NA, New Testament
-
…πίστεως, ἣν δόντες οἱ πατέρες ὑμῶν ὅμηρον τοῖς θεοῖς τῆς κοινῆς εὐδαιμονίας τῆς πόλεως μετεῖχον, ταύτης δὲ μὴ κληρονομεῖν. οὐ μόνον τοίνυν ἡ πόλις ὑμῶν οὕτως ἔσχε πρὸς τοὺς προδιδόντας ἀλλὰ καὶ Λακεδαιμόνιοι. Καὶ μή μοι ἀχθεσθῆτε…
Lycurgus, Speeches
-
…ἔτυχε, περιχαρὴς ἦν, καθὸ δὲ τὰ μὲν ἆθλα τῆς ἐπιβολῆς ἕτερος ἀπέφερεν, αὐτὸς δὲ πόλεως οἰκόπεδον ἔρημον ἐκληρονόμει, δυσχερῶς διέκειτο, ποιεῖν δʼ οὐδὲν οἷός τʼ ἦν. Ὅτι Φίλιππος κατὰ τὸν ἀνάπλουν ἕτερον ἐφʼ ἑτέρῳ παρασπόνδημα…
Polybius, Histories
-
…, τὴν ἀναγκαιοτάτην συγγένειαν εἴχομεν, ὄντες ἀνεψιαδοῖ ἐκείνῳ. ὥστʼ εἰ μὲν βούλει, τοῦ Ἀρχιάδου συγγενεῖς ὄντες ἀξιοῦμεν κληρονομεῖν, εἰ δὲ βούλει, τοῦ Λεωκράτους · τετελευτηκότος γὰρ ἄπαιδος αὐτοῦ, οὐδεὶς ἡμῶν γένει ἐγγυτέρω ἐστί. καὶ…
Demosthenes, Speeches