κληρονόμημα
κληρονόμημα, an inheritance
κληρονόμ-ημα, ατος, τό,
- inheritance, Luc. Tyr. 6.
κληρονόμημα, ατος (τὸ) héritage, Luc. Tyr. 6 ; Clém. 879.
Étym. κληρονομέω.
κληρονόμημα, τό, das durchs Los Zugeteilte, die Erbschaft, Luc. Tyrannic. 6 u. a.Sp.
κληρονόμημα
from κληρονομέω
κληρονόμημα, ατος, τό,
- an inheritance, Luc. from κληρονομέω