κοῖτος
κοῖτος, a place to lie on, bed
κοῖτος, ὁ, (κεῖμαι)
- resting-place, bed, κοίτοιο μεδώμεθα Od. 3.334, cf. 2.358; οἱ δʼ ἐπὶ κοῖτον ἐσσεύοντο 14.455; στυγερὸς δʼ ὑπεδέξατο κ., of birds, 22.470; stall, fold, Arat. 1116; ἀπάγειν ἐπὶ κοῖτον pen, Longus 1.8.
- II sleep, ἐπὴν νὺξ ἔλθῃ, ἕλῃσί τε κ. ἅπαντας Od. 19.515; κοίτοιο ὥρη bed-time, ib. 510; ἐπʼ ἠόα κ. lying abed till dawn, Hes. Op. 574; τὸν ὑπασπίδιον κοῖτον ἰαύειν sleep under arms, E. Rh. 740 (lyr.); κ. ποιέεσθαι go to bed, Hdt. 7.17; ἐς κ. παρεῖναι Id. 1.9.
κοῖτος, ου (ὁ)
I couche, d’où :
1 lit, Od. 3, 334, etc. ||
2 étable, Arat. 1116 ||
3 bergerie, Lgs 1, 8 ||
II action d’aller se coucher, Od. 14, 455 ; d’où sommeil, Od. 19, 515 ; Hés. O. 572 ; κοῖτον ποιέεσθαι, Hdt. 7, 17, se coucher ; κοῖτον ἰαύειν, Eur. Rhes. 740, dormir un somme.
Étym. κοίτη.
κοῖτος, ὁ, = κοίτη, Lager, Bett, Schlafengehen ; κοίτοιο μεδώμεθα Od. 3.333 ; οἱ δʼ ἐπὶ κοῖτον ἐσσεύοντο 14.455, vgl. 19.510 ; der Schlaf, αὐτὰρ ἐπὴν νὺξ ἔλθῃ ἕλῃσί τε κοῖτος ἕκαστον 515, wie Hes. O. 572 ; Pind. P. 2.36 ; κοῖτον ἰαύει Eur. Rhes. 740 ; κοῖτον ποιεῖσθαι, sich zu Bette legen, Her. 7.17 ; παρέσται ἐς κοῖτον 7.9 ; sp.D.
κοῖτος
-ου, ὁ
[cf. κεῖμαι, κοιμάω.]
- 1
A resting-place. In reference to birds Od. 22.470.
- 2
Taking of rest, rest, sleep : ὄφρα κοίτοιο μεδώμεθα Od. 3.334. Cf. Od. 2.358, Od. 7.138, Od. 14.455, 525, Od. 16.481, Od. 19.510, Od. 20.138.
- 3
Desire for rest, sleepiness: ἐπεὶ ἕλῃσι κ. ἅπαντας Od. 19.515.
- 1
κοῖτος : nightʼs rest, sleep, then resting-place, Od. 22.470.
κοῖτος, ὁ,
κεῖμαι
- Ia place to lie on, bed, Od.
- IIsleep, Od., Hes.