κοιρανῇος
κοιρανῇος, belonging to a sovereign
κοιρᾰν-ῇος, Dor. for κοιράνειος,
- belonging to a sovereign, κάρτος Melinno ap. Stob. 3.7.12.
κοιρανῇος, α, ον [ᾰ] de chef, de maître, de roi, Mélinno (Stob. Fl. 7, 13).
Étym. contr. p. *κοιρανήϊος, de κοίρανος.
κοιρανῇος, s. κοιράνειος.