κοιρανέω

κοιρᾰν-έω, poet. Verb,

• to be lord or master, rule, command, in Hom., 1. of a military leader, ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν Il. 2.207, cf. 4.250; μάχην ἀνὰ κοιρανέοντα 5.824; πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν ib. 332.
• • • 2 of a king in peace, Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν 12.318; of the suitors (princes) in Ithaca, Od. 1.247, al.
  • II later c. gen., to be lord of, Hes. Th. 331, A. Pers. 214: c. dat., θεοῖσι κ. Id. Pr. 49; Ep. impf. κοιρανέεσκεν A.R. 2.998: abs., τὸν νῦν κοιρανοῦντα A. Pr. 958: c. acc., lead, arrange, χορούς Pi. O. 14.9:—Pass., Call. Del. 167.

κοιρανέω, Herrscher sein, herrschen, gebieten, obwalten, sowohl vom Oberbefehl im Kriege, als von der Herrscher- u. Richtergewalt des Königs im Frieden ; Hom., teils absolut, ἃς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν, Il. 2.207, 4.250, wie Aesch. Prom. 960, teils, was häufiger ist, mit Präpositionen, μάχην ἀνὰ κοιρανέοντα Il. 5.824, (θεαὶ) αἵτʼ ἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν ib. 332, οὐ μὰν ἀκληεῖς Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν βασιλῆες 12.318 ; Od. 1.247 von der vornehmen Stellung der Freier in Ithaka ; – Pind. vrbdt es mit dem acc., θεοὶ κοιρανέοισιν χορούς, Ol. 14.9 ; – c. gen., Aesch. σωθεὶς δʼ ὁμοίως τῆσδε κοιρανεῖ χθονός, er beherrscht dies Land, Pers. 210 ; ähnlich Opp. λεόντων κοιρανικῶν Λίβυες μέγα κοιρανέουσι λέοντες, Cyn. 3.41, unter den gebietenden Löwen herrschen die Libyschen ; – c. dat., Ap.Rh. 2.998 τῇσιν τότε κοιρανέεσκεν.

κοιρανέω

[κοίρανος.]

• • 1

    To act as leader or chief, play the leader or chief: κοιρανέων δίεπε στρατόν Il. 2.207. Cf. Il. 4.230, 250, Il. 5.332, 824.

  • 2

    To be chief, rule, bear rule, hold sway: λυκίην κάτα Il. 12.318: Ἰθάκην κάτα Od. 1.247=Od. 16.124, Od. 15.510, Od. 21.346.

    To lord it, play the master: μνηστῆρας, οἳ ἐνθάδε κοιρανέουσιν Od. 20.234. Cf. Od. 13.377.

κοιρᾰνέω

• 1arrange οὐδὲ γὰρ θεοὶ σεμνᾶν Χαρίτων ἄτερ κοιρανέοντι χοροὺς οὔτε δαῖτας O. 14.9

κοιρανέω (κοίρανος): belord or ruler, rule, ἀνά, κατά, διά τινας, whether in war or peace; of the suitors of Penelope, ‘playing the lord,’ ‘lording it,’ Od. 13.377.

κοιρανέω κοίρανος

• • Ito be lord or master, to rule, command, Hom.
  • IIc. gen. to be lord of, Hes., Aesch.; also, c. dat., Aesch.