κοιρανίδης
κοιρανίδης, member of a ruling house
κοιρᾰν-ίδης [νῐ], ου, ὁ,
- member of a ruling house, S. Ant. 940 (anap., pl.), Sammelb. 5829 (pl.).
κοιρανίδης, ου (ὁ) [ᾰῐ] fils de roi, prince, Soph. Ant. 940.
Étym. κοίρανος.
κοιρανίδης, ὁ, = κοίρανος, Soph. Ant. 931, der Machthaber.
κοιρανίδης
κοιρᾰνίδης (ῐ), ου,
= κοίρανος, Soph.