κτηνοβάτης
κτηνοβάτης, one guilty of bestiality
κτηνοβάτης [ᾰ], ου, ὁ, (βαίνω A.II.1)
- one guilty of bestiality, Sch. Ar. Ra. 432, 965.
κτηνοβάτης, mit Tieren Unzucht treibend, Schol. Ar. Ran. 432.