κτησίβιος
κτησίβιος, possessing property
κτησ-ίβῐος [σῐ], ον, (κτάομαι)
- possessing property, Paul.Al. L. 4.
κτησί·βιος, ου (ὁ) qui a de quoi vivre, P. Alex. Apot. 24, p. 56, l. 11 Boer.
Étym. κτῆσις, βίος.
κτησίβιος, Vermögen besitzend, Sp. – S. Κτησίβιος.