κτήσιππος
κτήσιππος, possessing horses
κτήσ-ιππος, ον,
- possessing horses, pr. n. in Od., cf. Luc. Fug. 26.
κτήσ·ιππος, ος, ον, qui possède des chevaux, Luc. Fug. 26.
Étym. κτάομαι, ἵππος.
κτήσιππος, Pferde besitzend, vgl. Luc. Fugit. 26. – S. Κτήσιππος.