κτήτωρ
κτήτωρ, a possessor, owner
κτή-τωρ, ορος, ὁ,
- possessor, owner, D.S. 34/5.2.31, POxy. 237 viii 31 (i A.D.), A.D. Pron. 22.6, AP 7.206 (Damoch.), Procop. Arc. 26: c. gen., οἰκιῶν κ. Act.Ap. 4.34.
κτήτωρ, ορος (ὁ) qui possède, maître, DS. Exc. p. 599, 17 ; Anth. 7, 206 ; NT. Ap. 4, 34.
Étym. κτάομαι.
κτήτωρ, ορος, ὁ, der Besitzer, der Herr ; Sp., wie NT ; Damochar. 1 (VII.206).
κτήτωρ, ορος,
- a possessor, owner, NTest., Anth.